Interview

Leontien van Moorsel
Leontien van Moorsel werd in 1970 in het Brabantse Boekel geboren. Op 8-jarige leeftijd begon ze met wielrennen en al snel bleek dat ze keihard kon fietsen. Op haar achttiende maakte ze de keuze om professioneel te gaan wielrennen. Niet zonder resultaat, want twee jaar later werd ze wereldkampioen. Om steeds beter te presteren ging Leontien afvallen. Op haar vierentwintigste stortte ze in, ze woog nog maar 42 kilo. Ze kreeg haar vechtersmentaliteit terug en twee jaar later stond ze weer aan de top met als hoogtepunt 3 keer goud tijdens de Olympische Spelen in Sydney (2000). Vier jaar later beëindigde ze haar wielercarrière met goud en brons tijdens de Olympische Spelen in Athene. Leontien en haar man Michael Zijlaard begeleiden momenteel een eigen wielerploeg, ze geven duo presentaties voor het bedrijfsleven en organiseren jaarlijks vier Leontien Ladies Rides, waarvan een deel van de opbrengst naar het goede doel gaat. In 2007 beviel Leontien van dochter Indy.
Leontien van Moorsel
Winnen van anorexia

Ze is wellicht de grootste sportvrouw die Nederland ooit zal kennen. De prijs die Leontien voor deze titel betaalde was hoog. Naast haar vele successen in de wielersport ging ze door het diepste dal met de naam anorexia. Ze vocht terug en won ook dat gevecht. Natural Gezond sprak met Leontien over het leven na de topsport, haar missie om mensen in beweging te krijgen en het mooiste in haar leven: dochter Indy.
Bewegen zal Leontien altijd blijven doen, zo blijft ze in shape en sporten geeft haar veel positieve energie. Presteren onder druk daarentegen, dat hoeft gelukkig niet meer. “Door de wielersport heb ik geleerd uit iedere tegenslag iets positiefs te halen. Het heeft me gemaakt tot de vrouw die ik nu ben, zelfverzekerd, sterk en een echte doorzetter. Sinds de komst van mijn dochter Indy ben ik wel veel socialer geworden en zet ik mezelf met gemak voor haar opzij. Dat was in mijn topsporttijd ondenkbaar geweest.”
De wielersport helemaal vaarwel zeggen kan Leontien niet. Daarom begeleidt ze nu jonge wielrensters op weg naar de top. Als geen ander kent ze de gevaren die topsport met zich meebrengt, en dus doet ze er alles aan de sportvrouwen daarvoor te behoeden.

Het moederschap
Op 7 juli 2007 ging een droom van Leontien (en haar man Michael) in vervulling. Ze beviel van een dochter. “En het is zóóó leuk. Het wordt alleen maar leuker. Ze ontwikkelt zich als een echt dametje van wie ik veel van mezelf in herken. Als het maar goed gaat met Indy, dat is voor mij het belangrijkst. Thuis ben ik er echt voor haar. Door Indy geniet ik veel meer van de kleine dingen in het leven. Samen een stukje fietsen of wat leuks voor haar kopen en haar blije gezichtje zien. Dan is mijn dag helemaal goed. Dankzij Indy kan ik veel beter relativeren. Vroeger was ik echt nerveus wanneer ik bijvoorbeeld een bedrijfspresentatie moest geven. Daarover maak ik me tegenwoordig veel minder druk.”

Je bent onlangs 39 geworden, wil je nog meer kinderen?
“Aan de ene kant gun ik Indy een broertje of zusje, maar aan de andere kant vraag ik me ook wel af of we dan door kunnen gaan met onze drukke werkzaamheden, het begeleiden van de wielerploeg, het organiseren van de Ladies Rides. Dingen die Michael en ik met veel plezier doen. De tijd zal het leren.”

Leontien Ladies Ride
De Leontien Ladies Ride past helemaal in de missie van Leontien: mensen in beweging krijgen en laten voelen dat bewegen heel leuk kan zijn. Duizenden vrouwen fietsen tijdens de Ride een prachtige tocht van 35 of 65 kilometer. Onderweg wordt natuurlijk heel wat afgekletst en gelachen. Waarom is het een fietstoertocht speciaal voor vrouwen? “Er worden door het hele land veel fietstoertochten georganiseerd en meestal bestaat het deelnemersveld voor 95% uit mannen, omdat de vrouwen thuis blijven om voor de kinderen te zorgen. Bovendien de sfeer hè! Die is bij een evenement waaraan alleen vrouwen deelnemen heel anders. Ik noem het niet voor niets de gezélligste fietstoertocht van Nederland”, lacht Leontien.

Gezonde leefstijl
Tijdens haar topsportcarrière trainde Leontien enorm fanatiek. Trainingsweken van gemiddeld 30 uur waren haar niet vreemd. “Nu beweeg ik 10 tot 12 uur per week. Thuis op de crosstrainer, of ik fiets mee met onze wielerploeg en loop veel hard. Een rustdag neem ik zelden. Zonder bewegen kan ik niet. Beweging geeft me energie en rust, maar bovenal word ik er gelukkig door! Wanneer ik een drukke werkdag heb zet ik gerust de wekker om half 6, zodat ik toch een uurtje kan hardlopen. Gezond eten geeft me ook een goed gevoel. De schijf van 5, niet een pak koek bij de koffie maar gewoon eentje. Een lekker toetje of een glas wijn bij een maaltijd, maar alles met mate. Bang om terug te vallen in een eetstoornis ben ik niet, dat kan ik mijn familie en vrienden na alles wat ze met mij hebben doorstaan niet aandoen.”